ลุกให้ผู้หญิงนั่ง– หญิงผู้นั้นคือสมเด็จพระเทพฯ!!

วันก่อน ได้อ่านบทความจาก forward mail รู้สึกประทับใจอย่างแรง

หากเรากำลังทำความดี แล้วปรากฏว่าบุคคลที่เราให้ความดีแก่เขานั้น ไม่ใช่คนธรรมดา คงจะอึ้งกันไปเลย … เหมือนคนๆ นี้

เมื่อไม่นานมานี้ ผมมีโอกาสขึ้น กทม. ไปทำธุระแถวหัวลำโพง นั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไป ในขณะที่ประตูสถานีสุทธิสารเปิด ก็มีหญิงคนหนึ่งสวมแว่น ใสหมวกแก๊ป ท่าทางคล่องแคล่ว เดินเข้ามายืนตรงหน้าผม ผมก็ลุกให้ เพราะติดนิสัยจากเด็กต่างจังหวัด ประกอบกับนั่งใกล้สุด

           หญิงคนนั้นนั่งลงแล้วถามว่า “ช่วยถือของให้มั้ยค่ะ”

           พอดีผมบ้าหอบฟางอยู่ กระเป๋า 2-3 ใบ เลยยื่นกระเป๋ากล้องและเลนซ์ไปให้ … แต่มีชายคนหนึ่งชิงไปถือก่อน ผมก็หันไปมอง เขาก็ยิ้ม ๆ ขำ ๆ ผมก็งง ๆ เข้าใจว่าเป็นน้องชายหรืออะไรประมาณนั้น

          พอกลับหน้ากลับมาดูที่ผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง โอ … เข่าอ่อนเลย เพราะเพ่งมองกี่ครั้งก็ใช่ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ พระองค์กำลังเอานิ้วชี้มาจรดที่ปาก พร้อมทำเสียง “จุ๊ ๆ ทำเฉย ๆ ไว้ อย่ากระโตกกระตาก”

ผมก็เลยเข่าอ่อน หัวใจตกลงไปตาตุ่ม ดีที่พี่ผู้ชาย (เข้าใจว่าทหารรักษาพระองค์) สะกิด กับรั้งตัวไว้ทันก่อนผมจะลงไปกราบ แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปร่วมกับพระองค์ …ผมเข้าใจเอาเองว่า พระองค์ท่านคงอยากมีความส่วนพระองค์ ถ้าผมถ่ายคนหนึ่งอีกทั้งขบวนต้องมาถ่ายด้วยแน่

           นับได้ว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณล้นเกล้า ล้นกระหม่อมของผมทีเดียว ที่ได้เฝ้าพระองค์ท่านใกล้ชิดขนาดนี้

           ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนานครับ … ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ

FOOD NOT BOMBS :Cooking for Peace

 

      

 

วันนี้ตอนเที่ยงๆนั่งรถจากสนามหลวงกำลังจะกลับบ้าน  รถผ่านตลาดนัดแถวบ้าน  เห็นแม่ค้ากำลังเข็นผักที่ขายไม่หมดไปทิ้ง  ก็เลยนึกถึงสนามหลวงที่เพิ่งเลยผ่านไปจากกรอบหน้าต่างรถเมล์

 

คงดีกว่านี้นะ  ถ้าหากคนเร่ร่อนที่สนามหลวงเค้าจะมีอาหารกิน

คงดีกว่านี้นะ  ถ้าอาหารที่ขายไม่หมดเหล่านี้จะไม่ถูกทิ้งไปเปล่าๆเพียงเพื่อรักษากฎแห่งทุนนิยม

…..คงดีกว่านี้แน่เลยถ้ามีใครซักคนลงมือเปลี่ยนอาหารดีๆที่กำลังจะต้องกลายเป็นขยะไปเป็นมื้อที่มีคุณค่าสำหรับท้องที่หิวโหย!

 

และแล้วเราก็พบว่า…

คนที่ลงมือเปลี่ยนความคิดนี้ให้เป็นความจริงนั้นมารวมกันแล้วในชื่อ FOOD NOT BOMBS 

 

FOOD NOT BOMBS  เป็นโครงการที่เกิดขึ้นที่มหาวิทยาลัย Cambridge มลรัฐ  Massachusetts ในปี1980  โดยกลุ่มนักเคลื่อนไหวต่อต้านนิวเคลียร์ที่อยากจะแบ่งปันอาหารให้กับผู้ยากไร้  รวมทั้งสนับสนุนสันติภาพในประเทศต่างๆไปพร้อมกันด้วย

 

โดยสิ่งที่พวกเขาทำก็คือการออกไปขออาหารมังสวิรัตที่เหลือจากร้านอาหาร  ตลาด  หรือตามบ้านที่ผู้คนจะทิ้ง  แล้วนำมาประกอบอาหารเพื่อนำไปแจกใครก็ตามที่หิวโหย  ทั้งผู้ยากไร้ซึ่งมีอยู่ทั่วโลก  และผู้ประสบภัยจากสถานการณ์ต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็นในสถานการณ์หลังภัยธรรมชาติ เช่น พายุคัทรีนาหรือสึนามิในเอเชีย  และสถานการณ์หลังการก่อการร้าย  FOOD NOT BOMBS มักจะเป็นกลุ่มแรกๆที่เข้าไปช่วยเหลือด้านอาหารแก่ผู้รอดชีวิตเสมอ

 

ขบวนการ FOOD NOT BOMBS เป็นที่รู้จักและแพร่หลายอย่างรวดเร็ว ในเวลาเพียงไม่นานก็มีการแปรสภาพจากอาหารที่กำลังจะเป็นขยะไปเป็นอาหารของผู้หิวโหยกันในหลายภูมิภาค  ไม่ว่าจะเป็น  อเมริกา  ยุโรป  อัฟริกา  ตะวันออกกลาง  เอเชีย  ออสเตรเลีย  และแม้แต่ในไทยก็มีคนลงมือทำแล้วเช่นกัน

 

การทำ FOOD NOT BOMBS  นั้นไม่ต้องขออนุญาตจากใครทั้งสิ้น  เพราะไม่มีใครเป็นเจ้าของโครงการ  มีเพียงการรวมตัวกันเพื่อทำความรู้จักเท่านั้น 

และแน่นอน – - -ไม่สงวนลิขสิทธิ์ 

 

คงดีที่สุดเลยถ้าตอนนี้เราจะหยุดเขียนและไปเชิญชวนสมัครพรรคพวกมาปรุงอาหารเพื่อโลกนี้กันดีกว่า!!!

 

ปล.ข้อมูลเพิ่มเติมเช่น วิธีการและสูตรอาหารหาดูได้ที่ http://www.foodnotbombs.net